2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; hükmün gerekçesi, kusur belirlemesi ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20/03/2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... ve vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davalarının yapılan muhakemesi sonucunda verilen 18/12/2014 tarihinde verilen ilk hüküm, erkeğin davasının da kabulü gerektiği yönünde bozulmuş, kadının kabul edilen davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak, ilk davayı açan davacı-davalı erkeğin kusurlu olduğundan her iki boşanma davasının kabulüne, davalı-davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (m. 141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m.27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları, bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında, tarafların kusur durumunu somut olarak belirtmeden, bir başka deyişle kadının maddi ve manevi taleplerinin neden kabul edildiğine ilişkin temyiz denetimine elverişli yeterli bir gerekçe belirtmemiş, bu hususlar gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar, yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.