2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri erkek yararına hükmedilen vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, boşanmaya neden olaylarda, eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davalı kadına kusur olarak yüklenen hakaret eylemine davacı erkek dilekçeler aşamasında vakıa olarak dayanmamış olup, davacı yanca usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davacı kadına kusur yüklenilmesi doğru olmamıştır (HMK m. 137, 140/3, 187). O halde evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Gerçekleşen bu kusurlu davranış aynı zamanda kadının kişilik hakların saldırı niteliğindedir. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m. 174/1-2) reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.