4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının tekme ve yumrukla vurmak suretiyle, davacının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşam fonksiyonlarını birinci derecede etkileyecek nitelikte, kırık oluşacak şekilde yaraladığını, bu nedenle hakkında yapılan ceza yargılaması sonucu mahkumiyetine karar verildiğini belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluştuğu ve davalının tahrik altında eylemi gerçekleştirmiş olduğu gerekçesi ile tazminat miktarlarından ¼ oranında indirim yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi (6098 sayılı TBK’nın 74. maddesi) gereği ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır.

Dosya kapsamından; ...

4.Asliye Ceza Mahkemesinde müşteki sanık olarak yargılanan davalıya verilen hapis cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği 3/4 oranında haksız tahrik indirimi yapıldığı ve verilen bu hükmün doğrudan kesin olduğu anlaşılmaktadır. Davaya konu olayda; davalının eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği, maddi vakıa olarak kesinleşmiş ceza kararı ile tespit edilmiştir. Bu durumda; belirlenen maddi tazminat miktarından tahrik indirimi oranında bir indirim yapılması gerekirken, gerekçesi gösterilmeden daha az oranda indirim yapılması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.