3. Hukuk Dairesi
3. Hukuk Dairesi 2018/3159 E. , 2018/6335 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali ve tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı; muris tarafından 28/12/2015 tarihinde vasiyetname düzenlendiğini, bu tarihte murisin hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığını, murisin mirasçılar arasında ayrımcılık yaptığını, davalılara kendisinden daha fazla mal vasiyet ettiğini belirterek; vasiyetnamenin iptaline olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar; davacının iddialarının doğru olmadığını, murisin fiil ehliyetinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece; vasiyetnamenin iptali talebinin reddine, davalı ... yönünden tenkis davasının kabulü ile 82.000,00 TL’nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davalı ... yönünden tenkis davasının reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2.Konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.
Dosyanın incelenmesinde, davacı tarafça tenkis davasının her iki davalı yönünden 65.000,00 TL üzerinden açıldığı, mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine karar verildiği halde, davalı ... yönünden davanın reddedilen 6.282.030 TL tenkis değeri üzerinden vekalet ücretine hükmolunması gerekirken; maktu vekalet ücretine hükmolunması doğru değildir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.
