20. Ceza Dairesi

Bağlantı nedeniyle Dairemizin 2015/13485 esas sırasında kayıtlı Elbistan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/145 esas ve 2013/160 karar sayılı dava dosyası birlikte incelenmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanıkların aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların başka müdafiiler tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek her bir sanığın aynı müdafii ile temsil ettirilerek yargılamanın yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b. maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Kabule göre; a-21/07/2011 tarihinde sanık ...'ın attığı alanda ele geçirilen 122,64 gram esrarı satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduklarına ilişkin delil elde edilemediği, sanıkların eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurulması, b-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c)..Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.