4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan ... 23.03.2006 tarihli duruşmada alınan beyanında; arabadan sadece kendisinin indiğini diğer mağdurların inmediğini, sanığın tabancayı kendisine doğrultarak "yakarım" dediğini, diğer mağdurlara bir şey demediğini ifade etmesi, sanığın ise savunmasında, arkadan gelen mağdurların uzun farlarını yakarak sürüş güvenliğini tehlikeye attığını, yolda kendisini iki defa sıkıştırdıklarını, arabasını mıcıra kaptırdığını, mağdurların üzerine yürüdüklerini ve küfür ettiklerini, olay yerinin ıssız ve karanlık olması nedeni ile korkuya kapılarak arabasından tabancayı aldığını beyan etmesi karşısında;

1.Mağdurların yüzleştirilmesi yapılarak ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, mümkün olmadığı takdirde hangi anlatıma ne gerekçeyle üstünlük tanındığı açıklanarak sanığın sadece mağdur ...'ı mı yoksa hepsini mi tehdit ettiği belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2.Sanığın savunmalarında ileri sürdüğü hususların lehine haksız tahrik indirimi uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceğinin hükmün gerekçesinde tartışmasız bırakılması,

3.5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53/3 fıkrası uyarınca şartla tahliye tarihine kadar geçerli olduğunun hükümde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.