19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 25.04.2016 tarihli, 2015/32298 E., 2016/16233 K. sayılı ilamına uyulmakla verilen beraat kararının gerekçe kısmında, sanık üzerine atılı suçun 19.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'un 93. maddesi ile değişik 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesi kapsamında artık "suç olarak değerlendirilmeyeceğinin" belirtildiği, ancak hüküm kısmında ise "sanığın eyleminin suç oluşturduğunun sabit olmadığı" gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmakla,

Bozma ilamında ve mahkemenin hükmünde yer alan gerekçeye göre 6518 sayılı Kanunla değişik 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesi kapsamında artık suç olarak değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, farklı gerekçeyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verildiği görülmüş, sonuç itibariyle bozmayı gerektirecek bir yasaya aykırılık görülmemiştir. Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun olan HÜKMÜN ONANMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.