19. Ceza Dairesi

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'in 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarihli ve 2016/1229 Esas, 2017/241 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/05/2018 gün ve 94660652-105-07-1764 -2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2018 gün ve KYB.2018/40532 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, 20/06/2016 tarihli taahhütnamede faiz 2 olarak 60,41 Türk Lirası ve işlemiş faiz olarak 1.370,79 Türk Lirası belirtilmiş ise de; söz konusu faizlerin hangi dönemleri kapsadığı, takip öncesi mi veya takibin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı, bu nedenlerle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü; 20/06/2016 tarihli taahhüt tutanağında, icra takip öncesi işlemiş faizin 1.370,79 TL olarak gösterildiği, takip sonrası “faiz 2” olarak gösterilen 60,41 TL’nin takip tarihi olan 16.05.2016 tarihi ile taahhüt tarihi olan 20/06/2016 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, işleyecek faiz olarak gösterilen 152,00 TL’nin de taahhüt tarihi olan 20/06/2016 tarihinden son ödeme tarihi olan 20.10.2016 tarihine kadar işleyecek faiz olduğunun anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 10/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.