8. Hukuk Dairesi

... ile ... aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen reddine ve kısmen kabulüne dair ... 1.Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.06.2012 gün ve 40/412 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı vekili, tarafların 1982 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alınarak davalı adına tescil edilen mallar üzerinde tasfiye alacağı bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 50.000 TL katılma alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 24.10.2011 tarihli ıslah dilekçesinde alacak miktarını 380.544 TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, davaya konu mal varlığının tarafların fiilen ayrı yaşamaya başladıkları 2004 yılından sonra satın alındığını, müvekkilinin kişisel malı olduğunu, taşınmazların vekil edenin emeklilik ikramiyesi ve emlakçılıktan elde ettiği gelirlerle edinildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taşınmazların sürüm değeri üzerinden, davalının kardeşi ... aldığı 32.000 TL tutarındaki borç düşülmek suretiyle belirlenen 343.131,40 TL katılma alacağının karar tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Taraflar, 07.08.1982 tarihinde evlenmişler, 09.04.2010 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.06.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202 m.). Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 09.04.2010 tarihinde sona ermiştir (TMK.nun m.225/2).

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davalı vekili tarafından taşınmazların tarafların fiilen ayrı yaşadıkları 2004 yılından sonra alındığını ileri sürmüş ise de dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların evlilik birliğinin sona ermediği, hukuken ve fiilen de devam ettiği, dava konusu taşınmazların da evlilik birliği içerisinde alındığı anlaşıldığına, davalının kardeşinden borç almak suretiyle 6741 parselin satın alınmasında kullanılan ve halen ödenmediği belirlenen 32.000 TL'nin düşülmek suretiyle taşınmazların keşif tarihindeki toplam değeri üzerinden davacının alacağı tespit edildiğine, katılma alacağına ilişkin bu tür davalarda taşınmazların karar tarihine en yakın tarihteki değerleri üzerinden katılma alacağı hesaplanması gerekirken (TMK'nun m.232, 235) keşif tarihindeki değerlerinin esas alınmış olması hatalı ise de bu yönde tarafların açık temyizi bulunmadığına göre, mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökümleri yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan ve 5.095,50 TL peşin harcın da onama harcına mahsubu ile kalan 18.343,80 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.