14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Kayden 13.07.2009 doğumlu olup suç tarihinde dört yaşı içerisinde bulunan mağdurun velayet hakkına sahip annesi müştekinin, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesine karşılık sanığın, müştekinin resmi nikahlı eşi olmasından dolayı şikayet hususunda mağdur ile müşteki arasında menfaat çatışması bulunması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2016 tarihli yazısına istinaden mağduru dosyada temsil etmesi için Sulh Hukuk Mahkemesince tayin edilen temsil kayyımının usulüne uygun şekilde yapılan gerekçeli karar tebliğine rağmen anılan hükmü temyiz etmemesi ve katılan mağdur vekilinin de 19.06.2014 günlü dilekçeyle temyizden feragat ettiğini bildirmesi karşısında, incelemenin tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek öncelikle CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.