2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece davacı kadının açtığı boşanma davası kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmişse de mahkemenin de kabulünde olduğu üzere dosya içinde bulunan 27.05.2014 tarihli ekonomik ve sosyal durum araştırma tutanağından tarafların birlikte yaşadıklarının anlaşıldığı, yine mahkemece 04.05.2014 tarihinde emniyete yaptırılan araştırmada davacı kadının annesinin, davacı kadının eşi ile barıştığını, ...'ya gittiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında yaşanan olayların her iki tarafça affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Durum böyle iken davacı kadının boşanma davasının reddi gerektiği halde kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de bu husus davalı erkek tarafından temyizin kapsamı dışında bırakıldığından bozma sebebi yapılmayıp yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2.Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki taraf da kusursuzdur. Kusursuz eş aleyhine Türk Medeni kanununun 174/2. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmedilemez. Bu durum nazara alınmadan davacı kadın yararına manevi tazminata hükmolunması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.