2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadının cevap dilekçesi ile herhangi bir delile dayanmadığı anlaşılmaktadır. Davalı kadın, cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı halde tanık listesi vermiş, mahkemece bu tanıklar dinlenerek davacı erkeğe kusur izafe edilmiştir. Dayanılmayan deliller esas alınarak diğer eşe kusur yüklenemez. Mahkemece davalı kadına eşini evden kovması ve evlilik birliğinin devamı için çaba harcamaması kusur olarak yüklenmiş, davalı kadın tarafından karar temyiz edilmediğinden kadına yüklenen kusurlu davranışlar kesinleşmiştir. Gerçekleşen bu duruma göre; davalı kadının, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi ve yoksulluk nafakası koşulları oluşmamıştır. Davalı kadının tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi gerekirken, kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.