2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'n 119/1-f maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaların hangi dellillerle ispat edileceğini, davalı da aynı Kanunun 129/1-e maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaların hangi delille ispat edileceğini cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerinde talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan delillerdir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin dayanmadığı delilleri kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m.25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar ve deliller hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir. Somut olayda, davacı erkek tarafından dava dilekçesinde her hangi bir delile dayanılmamıştır. Mahkemece, davacı tarafından dayanılmayan delillere göre davalı tarafa kusur yüklenemez. Bu nedenlerle Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde belirtilen temelinden sarsılma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.