11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2011 gün ve 2010/87-2011/235 sayılı kararı bozan Daire’nin 15/11/2012 gün ve 2011/11344-2012/18246 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında iki ayrı genel kredi sözleşmesi imzalandığını, diğer davalıların bu sözleşmeleri kefil sıfatıyla imzaladıklarını, kullandırılan kredilerin vadesinde ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek davalılara ihtarname gönderildiğini, alacağın tahsili için davalılar aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibin davalıların itirazı üzerine durduğunu, itirazın iptali davası açılmadığını ileri sürerek dava tarihi itibariyle 92.272,53 TL asıl alacak, 101.04 TL masraf, 1.053.090,18 TL %135 oranı üzerinden hesaplanan faiz, 52.654,51 TL %5 BSMV olmak üzere toplam 1.198.118,26 TL’nın dava tarihinden itibaren asıl alacağa işletilecek %135 temerrüt faizi ve %5 BSMV ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; birleşen davanın reddini istemiştir.Davalılar ... ve ... vekilleri, borcun zamanaşımına uğradığını ve istenen faizin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, akdi faiz oranının %95 olarak uygulandığının davacının kabulünde olduğu, sözleşmenin 39.maddesi hükmü de dikkate alınarak, davanın kısmen kabulü ile, davalılardan...’nin sorumluluğu 1.175.649,23 TL ile sınırlı olmak kaydıyla 1.186.104,04 TL’nın davalılardan tahsiline, asıl alacak tutarı olan 98.945,94 TL’ye %125 oranında temerrüt faizi ve %5 BSMV uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15/11/2012 tarihli kararı ile bozulmuştur.Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.