2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiştir.

Gerekçeli karar, tarafların iddia ve savunmalarının özetini anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsamalıdır (HMK m.297/1-c). Mahkemenin hangi delillerle sonuca ulaştığını değil, dayanılan delillerde yer alan hangi vakıanın kabul edildiğini Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklaması zorunludur. Somut olayda mahkemece; "...Taraflar arasında şiddetli geçimsizliğin olduğunu, ancak tarafların evlilik birliğinin, ortak hayatın devamının eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmasında birbirine göre ağır kusurlu olduğunu ispata yeterli olmadığı sonuç ve kanaatine varılmış olup eşlerin, boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu, evliliğin devamında taraflar adına, toplum adına korunmaya değer bir yarar kalmadığı kanaatiyle açılan davanın boşanma yönünden kabulüne karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, ileri sürülen hangi vakıaların kanıtlandığı, tarafların kusurlarının neler olduğu kararda belirtilmemiştir. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir.