2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın tedbir nafakası davası açmış, davalı-davacı erkek ise boşanma davası açmış, davalar birleştirilmiş, mahkemece davacı-davalı kadının davası kadının ayrı yaşamada haklı olduğu gerekçesiyle kabul edilmiş, davalı-davacı erkeğin davası ise ispatlanmadığından reddedilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının evi sık sık terk ettiği, eşiyle iletişim kurmadığı, bir sebep bulup küstüğü ve barışmak için eşine ...'da ev tutma şartı getirdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru bulunmamıştır.