2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşı davacı erkek tarafından 14.11.2014 tarihinde terk ihtarı çekildiği, davalı-karşı davacı erkek eve dön ihtarı ile birlikte kadınla birlikte yaşama iradesi ortaya koyduğu, bu irade ile birlikte bu ihtar tarihinden önceki döneme ait davalı kadının kusurlarını affettiği anlaşılmaktadır. Affedilen ve hoşgörülen olaylar boşanma sebebi olarak kabul edilemez. İhtar tarihinden sonra ise kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir vakıanın varlığı kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre erkeğin TMK 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.