5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'in 14/05/2013 günlü celsede alınan, sanık ile aralarında en son 1999 yılında para alışverişi olduğuna yönelik beyanı ile benzer mahiyetteki tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, suç tarihinin tespiti bakımından müştekinin yeniden beyanına başvurularak bu hususun açıklattırılması yönündeki tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın işlediği iddia edilen tefecilik suçunun son ödünç paranın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 2279 sayılı Kanunun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan son ödünç paranın verildiği 1999 yılı ile hüküm tarihi arasında zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.