2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Mahkemece davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenen davacı-karşı davalı erkeğin arkadaşı olan tanık ...’a “Sen de ...’ın yalakasısın” şeklindeki söyleminden sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettikleri tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı erkek, kadının bu davranışını affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar taraflara kusur olarak yüklenemez. Diğer yandan yine davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenen eşine “deli” demesi vakıasının tanık beyanına göre duyuma dayalı olup ispat edilemediği ve kadının erkeğin husumeti olduğu doktora muayaneye gitmesi vakıasının hem davacı-karşı davalı erkeğin süresinde sunduğu cevaba cevap dilekçesinde, kadının husumeti bilerek ve bilinçli olarak gitmediğinin belirtildiği de dikkate alınarak, doktora muayeneye gitme vakıasının da evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusur olarak nitelendirilemeyeceği anlaşılmaktadır. Kadının boşanmayı gerektirir başkaca bir kusurlu davranışının varlığı da kanıtlanamamıştır. Bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkek tam kusurludur. Yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmamıştır.

3.Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere davacı-karşı davalı erkek boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu olup, kadın boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. TMK 174/1 madde koşulları kadın yararına oluşmuştur. Tarafların eşit kusurlu olarak kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat isteğinin reddi bozmayı gerektirmiştir.