2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ile maddi tazminatın miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kadının eşine mesajla hakaret ettiği, davalı erkeğin ise eşini tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez (TMK m.174/1). Mahkemece davalı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.