10. Ceza Dairesi

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerektiği, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip tebligatın bu adrese yapılması gerektiği, buna göre, gerekçeli kararın öncelikle sanığın bilinen en son adresi olan 14/05/2013 tarihli oturumda bildirdiği “...” adresine tebliğe çıkartıltığı, sanığın taşındığından bahisle tebligatın iade olduğu, sonrasında ise sanığın MERNİS adresi olan “...” adresine çıkartılan tebligatın Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi gereğince muhtara imza karşılığında teslim edildiği ve sanığın adresini ihtiva eden ihbarnamenin sanığın kapısına yapıştırılarak usulüne uygun tebligat yapıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki ret kararının kaldırılması görüşüne iştirak edilmemiştir. 28/01/2015 tarihinde sanığa tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 06/02/2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 10/02/2015 tarihli ret kararının ONANMASINA, 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.