Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/22 E.  ,  2009/22 K.

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 9 ve 2. Ceza Daireleri Mahkemesi :Sulh Ceza Günü : 06.02.2007 Sayısı : 381-33 Bigadiç C.Başsavcılığının 07.12.2006 gün ve 493 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı TCY’nın 89/1, 89/2-b, 22/3 ve 179/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesince 06.02.2007 gün ve 381-33 sayı ile; “Sanık ...’un taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCY’nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılma¬sına, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise 5237 sayılı TCY'nın 179/3-2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmiş,

Sanık müdafiinin her iki suça yönelik olarak hükmü temyiz etmesi üzerine Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesince, 20.03.2007 gün ve 381-33 sayılı ek karar ile trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine, diğer hükme yönelik temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtay ilgili Ceza dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesince 22.10.2008 gün ve 15216-11358 sayı ile; “İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, sevkteki ağırlığa ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne göre işin incelenmesi Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçesiyle, dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 07.12.2009 gün ve 37677-45894 sayı ile; “Sanık müdafiinin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 20.03.2007 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği ve bu ek karar sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, ek karara yönelik bir temyiz isteminde bulunulmadığı ve dosyanın taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla, İddianamedeki tavsif ve sevke ve temyizin kapsamına göre, temyiz incelemesi Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yüksek 9. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararı verilmiş olmakla; Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönde¬ril¬en dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerek¬çelerle karara bağlan¬mıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanığın taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesince 20.03.2007 gün ve 381-33 sayılı ek karar ile trafik güvenliğini tehlikeye somak suçundan verilen 500 TL. adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle, bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine, diğer hükme yönelik temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay ilgili Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilen dosyada, Yargıtay 9. Ceza Dairesi ile 2. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Yargıtay Dairelerinin görev ve işbölümü esasları 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddede; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde dava¬daki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.

Sanık hakkında taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından açılan kamu davalarında, taksirle yaralama suçundan 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm her iki suça yönelik olarak sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş, Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesince 20.03.2007 gün ve 381-33 sayılı ek karar ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen 500 TL. adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle, bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine, diğer hükme yönelik temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay ilgili Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği ve bu ek karar sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, ek karara yönelik bir temyiz istemi bulunmadığına göre temyiz incelemesinin, Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca taksirle yaralama suçlarına ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.