2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanarak boşanma davası açmış; davadan sonra verdiği 08.11.2010 tarihli dilekçesiyle dava sebebini ıslah ederek, Türk Medeni Kanununun 165.maddesi uyarınca akıl hastalığı sebebiyle boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Davacı bu ıslahından da 17.12.2010 tarihli dilekçesiyle vazgeçtiğini bildirip, ilk dava sebebine göre boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Davacının ıslahtan dönmesi ve ıslahtan önceki dava sebebine göre karar verilmesini istemesi ikinci ıslah niteliğindedir. Bir davada, taraflardan birinin birden fazla ıslahı geçerli değildir (HUMK. md. 83, HMK. md. 176/2). Alınan raporla davalı kadının psikolojik rahatsızlığının akıl hastalığı niteliğinde olmadığı belirlenmiştir. Islah sonucu Türk Medeni Kanununun 165. maddesine göre incelenmesi gereken davanın kabulü için gerekli koşullar oluşmamıştır. Bu nedenle akıl hastalığına dayalı boşanma isteminin reddi gerekir. Ne var ki, mahkeme davanın reddine ilişkin hükmünü ıslahtan önceki Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddeden açılan davaya göre vermiştir. Bu durum hatalı olmakla birlikte, davanın reddine karar verilmesi hüküm sonucu olarak doğrudur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi böyle bir durumda, hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına imkan verdiğinden; davanın reddine ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiş; bu nedenle gerek davacının gerekse davalının temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.