3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; aylık 150,00 TL olarak ödenen yoksulluk nafakasının ihtiyaçları karşılamada yetersiz kaldığı gerekçesi ile 500.00 TL'ye çıkartılması istenilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık 300,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir, bu nedenle davalının nafaka artırım oranına dair itirazı dışındaki sair temyiz itirazları reddedilmiştir.Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.Somut olayda; toplanan delillere ve dosya kapsamına göre; tarafların 2001 yılında evlenip 2009 yılında boşandıkları; 2002 doğumlu müşterek çocuğun velayetinin davalı babaya verildiği, kararın kesinleşmesine müteakip davacı için 150,00 TL yoksulluk nafakasına karar verildiği, ilamın 16.09.2009 tarihinde kesinleştiği, nafaka artırım davasının 25.03.2011 tarihinde açıldığı, nafaka yükümlüsü davalının inşaat işçisi olup aylık 700,00 TL geliri dışında başkaca gelirinin bulunmadığı, 300,00 TL kira ödediği, yeniden evlendiği, 2010 yılında ikinci evliliğinden bir çocuğunun daha olduğu; davacının ise özel bir işyerinde çalıştığı, aylık 700,00 TL gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayımladığı ÜFE (TEFE) artış oranı nazara alındığında mahkemece takdir edilen yoksulluk nafakası artırım miktarı fazladır. Bu nedenle kararın bozulmasına karar verilmiştir.O halde Mahkemece yapılacak iş; Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmetmek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.