11. Ceza Dairesi

Zonguldak Rapor Değerlendirme Komisyonunun 23.07.2013 tarihli RDK/100 sayılı mütalaasında, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği, sahte fatura kullandığı, defter ve belgeleri ibraz etmediği belirtilmesine rağmen, sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmadığı anlaşıldığından; "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür. 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.