17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki, tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine; mahkemece verilen, kararın kesinlik sınırı altında olması nedeniyle davacının temyiz talebinin reddine dair 10.02.2016 tarihli ek kararın, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili idareye ait aracın davalının sevk ve idaresindeyken karıştığı kazada hasar gördüğünü belirterek 685,00 TL maddi zarar bedelinin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş; mahkemece 10.02.2016 tarihli ek karar ile, dava değerinin kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle davacının temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan, davacının temyiz talebinin reddine dair 10.02.2016 tarihli EK KARARIN ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.