13. Hukuk Dairesi

Davacı ..., davalı ile imzaladığı 14.09.2006 tarihli sözleşme ile ......Toki konutlarından bir daire satın aldığını, sözleşmenin 3. maddesi ile gayrimenkulün teslim süresinin 16 ay olarak belirlendiği ve kendisinin de tüm edimlerini eksiksiz olarak yerine getirdiği halde, konutun 27.11.2012 tarihinde teslim edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL kira tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talep miktarını 5.791,00 TL'ye artırmıştır. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizce, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, geç teslim nedeniyle hesaplanan kira tazminatının 5.791,00 TL olduğu saptaması yapılarak, davanın kabulüne, 5.000,00 TL'nin dava tarihinden, 791,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp, davacı-devir alan ...'e verilmesine, dava konusu taşınmazı tüm hak ve borçları ile birlikte devreden davacı ... bakımından ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, geç teslim olgusundan kaynaklı, kira tazminatının tahsili isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün 3. bendi ile de, mahsup işlemi yapıldıktan sonra 24,30 TL fazla yatırılan bakiye harcın davacıya iadesine hükmedilmiştir. Oysa ki; Daire'nin bozma ilamı öncesi, harca ilişkin olarak verilen ilk kararın gereği, davalı idare tarafından 15.06.2015 tarihinde yerine getirilmiş ve bakiye karar harcı adıyla maliye veznesine 419,88 TL yatırılmıştır. Bu durumda, mahkemece, alınması gereken 395,58 TL harç dahil 419,88 TL'nin maliye veznesine yatırıldığı gözetilerek, fazla yatırıldığı anlaşılan 24,30 TL'nin, istek halinde davalıya iadesine karar verilmesi gerekirken, sehven davacıya iadesine şeklinde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.