2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden, davalı-davacı erkekten kaynaklanan ve davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış, Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları somut olayda davacı-davalı kadın yararına gerçekleşmemiştir. Bu durumda, davacı-davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde uygun miktarda yoksulluk nafakası talep etmiş; talebinin miktarını belirtmemiştir. Mahkemece miktar konusunda talep açık olmadığı halde; davacı-davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi mahkemece yapılan kolluk araştırma tutanağında da kadının temizlik görevlisi olarak çalıştığı ve asgari ücret düzeyinde gelirinin bulunduğu belirtilmiştir. O halde mahkemece, davacı-davalı kadından talep ettiği yoksulluk nafakasının miktarı konusunda, hakimin davayı aydınlatma ödevi (HMK m.

31.çerçevesinde açıklama istenilmesi, akabinde kadının işinin sürekli ve düzenli olup olmadığı, elde ettiği gelirin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılarak kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, yoksulluk nafakası yönünden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.