11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçların zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, eylem tek suç kabul edilerek ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.