2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; reddedilen karşı davası, kadın lehine hükmolunan tazminatlar, ziynete yönelik tefrik kararı, aile konutu şerhi kararında vekalet ücreti ile bu kararın boşanmanın kesinleşmesine kadar olduğunun belirtilmemiş olması yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davalı-karşı davacının ziynete yönelik tefrik kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemesince verilen tefrik kararı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-a-5. maddesi kapsamında olup bu maddede davaların ayrılmasına yönelik kararların kesin nitelikte olduğu açıkça belirtilmiştir.

O halde kesin bir karara karşı temyiz başvurusunda bulunulduğu, ancak bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, davalı-karşı davacı tarafından temyiz isteminde bulunulan bölge adliye mahkemesi kararı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-a-5 bendine göre kesin nitelikte olduğundan, davalı-karşı davacının ziynet davasına yönelik tefrik kararına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektiriri sebeplere ve özellikle boşanma kararının kesinleşmesi ile davaya konu taşınmazın aile konutu niteliğinin de kendiliğinden ortadan kalkacağı, dolayısıyla şerhin bu tarihe kadar hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına göre davalı-karşı davacının temyiz ve itirazları yersizdir.