9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde Eylül/2006 ila Haziran/2007 ayları ve Şubat/2008 ila 03/03/2010 tarihleri arasında iki dönem halinde simsar olarak çalıştığını, müvekkilinin işi ve çalışmasıyla ilgili herhangi bir kusuru bulunmamasına rağmen davalı işveren tarafından kötü niyetli olarak işten çıkartıldığını, ... otobüs hattında haftanın 7 günü, resmi tatillerde dahil olmak üzere vardiyalar şeklinde, ilk hafta 05:30 ila 14:00 saatleri, takip eden hafta 14:00 ila 22:30 saatleri arasında fazla mesai yaparak çalıştığını ancak fazla mesai ile hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davalı işverenin, kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai alacak talebi ret, diğer taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

1.Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 05/03/2010 yerine 20/01/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3.Yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ıslah ile istenen miktarlarına infazda karışıklığa yol açacak şekilde “fazla çalışma” denilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasının 3. 4 ve 5. bentlerinde aynı şekilde yer alan “… fazla çalışma…” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine aynı bent sırasıyla “…yıllık izin…”, “…hafta tatili…” ve “ulusal bayram ve genel tatil…” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/ 8 K. sayılı İBK uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.