2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından nafakalar ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizin 27/04/2015 tarih, 2014/23156 esas, 2015/8491 karar sayılı ilamı ile; “Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 s. HMK m. 114/1-d) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler (6100 s. HMK m. 115/1). Davada, davalının ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 56/1. maddesi uyarınca davalının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön göz önünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur." gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak, bu yönden yapılan inceleme neticesinde davalı-davacı erkeğin vesayet altına alınmasına karar verilmiştir.

Davalı-davacının Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanmış olması nedeniyle davranışları iradi olmadığından kendisine kusur yüklenemez. O halde davacı-davalının temyiz etmeyerek kesinleşen kusurları karşısında kadının tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurlu kadın lehine Türk Medeni Kanunu'nun 175 maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Kadının yoksulluk nafaka talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.