2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, katılma yoluyla tedbir nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 17.11.2016 tarihli bu karar davacı erkek tarafından kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden, davalı kadın tarafından ise boşanma davasının kabulü ve fer'ileri yönünden tümüyle istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, kadının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat taleplerine ilişkin kısımlarının ilk derece mahkemesinin kararından kaldırılmasına, davalı kadının süresinde talep etmediği gerekçesiyle bu talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tarafların diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacı erkeğin dava dilekçesinde mahkemece kadına kusur olarak yüklenen vakıalara dayanmadığı gibi dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı anlaşılmıştır. Davacı iddia ettiği vakıaları hangi delillerle ispat edeceğini bildirmek zorundadır (YHGK. 20.04.2016 E. 2014/13-856 K. 2016/523 sayılı karar). Dava dilekçesi ile tanık deliline dayanmayan davacı erkeğin tanıkları dinlenerek davalı kadına kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Bu haliyle davacı davasını ispatlayamamıştır. Bu nedenlerle davanın reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.