2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri, velayet ve erkek lehine hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlan yersizdir.

2.Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, davacı-karşı davalı erkeğin hafif, davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davacı-karşı davalı erkeğin eşini hırsızlıkla suçladığı, eşinin ailesine hakaret ettiği ve eşini sürekli aşağıladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.Yanılgılı değerlendirme sonucu davacı-karşı davalı erkeğin hafif, davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduklarının kabul edilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda boşanma sebebiyle maddi-manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması gerekmektedir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemeyeceğinden davacı-karşı davalı erkeğin maddi-manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.