19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan yargılama sonunda, 01.03.2011 tarihli karar ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan cezalandırılmasına ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın, İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/194 D. iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmek suretiyle 08.03.2017 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

Hükmün açıklanmasına esas teşkil eden Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/528 E. 2016/336 sayılı kararının suç tarihinin 23.02.2015 olduğu ve açıklanmasına karar verilen hükmün kesinleşmesinden önce ihbara konu suçun işlendiği gözetilmeden ve sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı da araştırılmadan sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.