10. Hukuk Dairesi

Davacı, 13.04.1981-08.11.2002 tarihleri arasında, davalı işveren yanında, hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Davacının hüküm altına alınan 13.04.1981-08.11.2002 tarihleri arasındaki çalışmalarının sezonluk olup, Mahkemece, tespitine karar verilen sigortalılık sürelerinin her yıl için başlangıç ve bitiş tarihlerinin ve dışlanan askerlik süresinin başlangıç ve bitiş tarihlerinin hükümde belirtilmesi gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 389. maddesindeki “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” yönündeki amir hükmüne aykırı olarak, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, “Davacının davalı işyerinde 13.04.1981-08.11.2002 tarihleri arasında 4177 gün karşılığı 11 yıl 7 ay 7 gün hizmet akdine dayalı olarak çalışması bulunduğunun tespitine” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.