19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Kısa kararda, sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulanan Kanun Hükmünde Kararname numarasının 556 yerine 5556 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan vekilinin 16.07.2013 havale tarihli dilekçesi ile, “ ... Yangın Söndürme Cihazları” markasının 09.09.2011 tarihinden itibaren adlarına tescilli olduğunu, sanığın ise bu markayı haksız şekilde kullanarak iltibasa sebebiyet verdiğini iddia ederek sanık hakkında şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma ve yapılan yargılama neticesinde, yerel mahkemece sanığın ( suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A-1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmişse de;

Dosya içeriğinde mevcut bilgi ve belgelere göre, sanığın, katılanın eşi olan (dava dışı) ... ile ortak iş yerlerini “... Yangın Söndürme Cihazları” markası adı altında 2008-2010 yılları arasında birlikte işletmiş olmaları, bu süre zarfında katılan tarafından tescilin yapılmamış olması, “...Yangın Söndürme Cihazları” markasının 09.09.2011 tarihinde tescilinin yapılıp, ... Noterliği’nin 10.05.2013 tarih ve 03416 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sanığa bu markanın kullanılmaması yönünde ihtarda bulunulması üzerine sanığın kısa bir süre sonra iş yeri tabelasını ve işletme ünvanını değiştirip, suça konu markanın kullanıldığı kaşe, etiket, bir kısım fatura ve kartvizitleri 19.07.2013 tarihli tutanak ile Niksar Cumhuriyet Başsavcılığına teslim etmesi karşısında; suçun manevi unsuru itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de; 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde,

CMK'nun 231/5. madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı Kanun'un 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde, her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi halinde zararın giderilebilmesi koşulundan bahsedilebileceği, somut olayda suçun işlenmesi ile ortaya çıkan ölçülebilir bir zarar bulunmadığı gibi, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, “katılanın zararının giderilmediği” şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.