3. Ceza Dairesi

Kasten yaralama suçundan sanık ... ile cezalandırılmasına dair Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2019 tarihli ve 2019/447 Esas, 2019/599 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.10.2019 tarihli ve 2019/11565 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2019 tarihli ve 2019/100863 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın katılan sanık ... Khalıd Khalıd'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca ceza verilmiş ise de, 28.02.2019 tarihli Adlî Tıp Raporunda adı geçen katılan sanığın yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığının bildirildiği cihetle, sanık hakkında adı geçen katılana yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1. maddesi uyarınca ceza verilmesi yerine yazılı şekilde eksik ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52/2. maddelerine göre doğrudan 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair 13.06.2019 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından 20.06.2019 tarihinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi talebi ile dilekçe verildiği anlaşılmıştır.

O yer Cumhuriyet savcısının dilekçesinin incelenmesinde; sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralaması eylemi nedeniyle TCK’nin 86/1, 86/3-e, 29, 62. maddeleri yerine, 86/2, 86/3-e maddelerine göre hüküm kurularak eksik ceza verilmesinin hukuka ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle yasa yoluna müracaat edildiği anlaşılmıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 43-56, 14.04.2009 gün ve 238-94 ile 29.09.2009 gün ve 173-209 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; mahkemelerce daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine, temyiz denetimine konu olabileceği ve yine Yargıtay

Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 gün ve 121-171, 29.11.2005 gün ve 123-151 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi; kesin nitelikteki hükümlerin ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermesi koşuluyla suç vasfına yönelik temyiz üzerine, bu hususla sınırlı biçimde temyiz incelemesine konu olabilecekleri gözetilerek o yer Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine yaptığı yasa yolu başvurusu kabul edilecektir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlamasından sonra anılan kararda belirtilen temyiz incelemesinin, istinaf incelemesi şeklinde anlaşılacak olması nedeniyle inceleme konusu dosyada o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun istinaf başvurusu olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Zira, 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” Böylece; o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun istinaf başvurusu olarak kabul edilerek yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi ve işin esasına girilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceye konu kanun yararına bozma talebi hakkında ortada kanun yararına bozma ile incelenecek bir hüküm bulunmadığından KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun incelenmesine yönelik müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.