13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 02/06/2015 tarihli 2015/8331-2015/10111 esas sayılı kanun yararına bozmaya ilişkin kararında suça sürüklenen çocuk üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçu için için 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4, 119/1-c, 62. maddeleri gereğince verilen cezanın Ünye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.12.2014 tarih ve 2014/917 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi gereğince BOZULMASINA, bozma sonrası 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında yer alan düzenlemeye göre, seçenek yaptırımı yerine getirmeyen suça sürüklenen çocuk hakkındaki tedbirin aynı maddenin 11. fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesi ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’a göre tahsil edilmesi için ilamın mahallin en büyük mal memurluğuna gönderilmesi için müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine” yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar verildiği halde davanın esasını çözen mahkumiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyeceği gözetilmeksizin mahkeme tarafından hükümlü hakkında kurulan 2015/350 - 2015/619 karar sayılı ve 15/09/2015 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti olmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, hükümlünün konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.