11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2012 tarih ve 2011/555-2012/388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili banka ile davalı arasında imzalanan alacaklı cari hesap sözleşmesi gereğince müvekkili banka tarafından davalıya çek karnesi verildiğini, daha sonra müvekkili banka tarafından sözleşme gereği davalıya noter ihtarı gönderilerek kendisine verilen çek yapraklarının risk bedelinin depo edilmesinin istendiğini, ancak davalının çek yaprakları risk bedelini depo etmediğini ileri sürerek 154 çek yaprağı karşılığı 120.990,00 TL’nin yıllık %105 oranında faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkili banka nezdinde faiz getirmeyen hesapta depo edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu çeklerin büyük kısmının hiç kullanılmayarak bundan 10 yıl önce imha edilerek davacıya bildirildiğini, kalan çeklerin de hamillere ödenmek suretiyle tedavülden kalktığını, çek niteliği kalmadığından hukuki geçerliliğinin de bulunmadığını, davalı şirket tarafından tedavüle sokulmadığını, davacı talebinin haksız ve sebepsiz zenginleşmeye neden olacak bir talep olduğunu, talep hakkının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dayandığı sözleşmede davalının çek yapraklarının banka için doğurduğu risk yönünden ilave teminat gösterilmesi için bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.