2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına, kadın lehine maddi ve manevi tazminata, ortak çocuklar İlhan ve ...'un velayetlerinin anneye verilmesine ve ortak çocuklar yararına nafakaya hükmedilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, davacı kadının az kusurlu olduğu kabul edilerek, ilk derece mahkemesinin kararının kusur yönünden gerekçesi düzeltilmiş ve velayet, kişisel ilişki ile ortak çocuklar lehine hükmedilen nafakalara ilişkin bentlerinin kaldırılmasına, ortak çocuklardan İlhan'ın velayetinin davalı babaya verilmesine, anneyle kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk ...'un velayetinin anneye verilmesine, babayla kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk ... için tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmiş, erkeğin diğer istinaf talepleri reddedilmiş, bu karar davalı erkek tarafından tamamı yönünden temyiz edilmiştir.

Boşanma veya ayrılık halinde çocuk kendisine tevdii edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK m. 182). Ancak velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılması, mali gücü varsa söz konusu olur. Mahkemece kolluk marifetiyle yaptırılan, ekonomik sosyal durum araştırmasında davacı kadının çalıştığı, düzenli bir gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden velayeti babaya bırakılan ortak çocuk İlhan için uygun miktarda iştirak nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.