4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanığın, karakolda kayınvalidesi ...'in yüksek sesle konuşması nedeniyle kendisini uyardığı sırada bir polis memurunun "asıl sen sus şerefsiz" demesi üzerine çıktığını ve sonrasında görevli polislerin kendisine vurduğunu savunması, bu savunmasının tanık ...'in ifadesi ve adli raporu ile desteklenmesi karşısında, görevliye direnme suçu yönünden TCK'nın 29. maddesindeki ve görevliye hakaret suçu yönünden ise anılan Yasanın 129. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2.Sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanması talebi karşısında, TCK'nın 62. maddesindeki hususlar irdelenmeden "verilen cezadan başkaca takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına" karar verilmesi,

3.Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı işlenmesi nedeniyle TCK'nın 43/2 maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Görevliye hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay hapis cezası, TCK'nın 43/2 maddesiyle 1/4 artırılırken, 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 5 ay 16 gün olarak fazla hapis cezası belirlenmesi,

5.Görevliye hakaret suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

6.Sanığın sabıkasındaki hükümlülüklerin silinme koşullarının oluşması, görevi yaptırmamak için direnme ve görevliye hakaret suçlarında giderilmesi gereken, katılan tarafından talep edilmiş ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında,

CMK'nın 231/5. maddesindeki koşullar irdelenmeksizin, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2012 talihinde oybirliğiyle karar verildi.