4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafiinin mahkemece verilen beraat kararına yönelik yaptığı temyiz başvurusunu inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay dairesine ait bulunduğunun anlaşılması ile temyiz isteminin reddine dair 14/05/2014 tarihli ek kararın hukuksal değerden yoksun olduğunun kabulüyle dosya görüşüldü:

1.Kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin 14/05/2014 tarih ve 2013/488 Esas ve 2014/225 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının REDDİYLE, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2.Şantaj eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.