3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Sanık müdafiinin beraat hükmünü vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz etiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2013 tarih ve 2011/5.MD-137 Esas-2013/58 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere aynı davada yargılandığı bir suçtan beraat eden, diğer suçtan ise mahkum olan sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından vekalet ücretine hükmedilmesine gerek olmadığının anlaşılması karşısında, beraat kararı verilen kasten yaralama suçu bakımından sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.