Esas No
E. 2019/5157
Karar No
K. 2020/2878
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Genel Hukuk

11. Hukuk Dairesi         2019/5157 E.  ,  2020/2878 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/10/2016 tarih ve 2015/98 E- 2016/255 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2019 tarih ve 2018/1431 E- 2019/912 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “OZMO OOPS” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 99/006963 sayılı "OOPS!" ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın, davalı TPMK YİDK'nın 2014-M-15738 sayılı kararı ile kabul edilerek, başvurularının reddine karar verildiğini, oysa davacıya ait “OZMO” markasının tanınmış olduğunu, davalıya ait “OOPS!” markası ile “ozmo oops” markasının, bütünün bıraktığı genel izlenim açısından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadığını, şekil unsuru içermeyen ve sadece kelimelerden oluşan bu markanın, davacı adına tescilli “ozmo” ibareli seri markalardan birisi olduğunu, “oops” ibaresinin Türkçe “hop” ya da “ay” anlamında İngilizce bir ünlem ifadesi olduğunu, hem davacının markasında “ozmo” ibaresinin ön planda yer alması hem de “oops” ibaresinin ayırt edici niteliğinin düşük, zayıf bir marka olması nedeniyle “ozmo oops” ve “OOPS!” markaları arasında iltibas doğuracak bir benzerliğin bulunmadığını, markaların bütünü itibariyle fonetik uyum ve birlikte okunuşun bıraktıkları izlenim arasında benzerliğin olmadığını ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve müvekkilinin markasının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tescil başvurusunda bulunduğu “OZMO OOPS” ibaresinin esas unsurunun “OOPS” ibaresi olduğunu, davacının “OOPS” ibaresini kullanarak davalının tanınmışlığından yararlanmak istediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu “ozmo oops” ibareli marka başvurusunun, davalı adına tescilli “OOPS!” ibareli marka ile 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında benzer olduğu, 556 sayılı KHK’nın 8/3, 8/4 ve 8/5 hükümlerinin uygulanabilirlik koşullarının bulunmadığı, tescil başvurunda bulunan davalının kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı,davalıya ait itiraza dayanak markaların "OOPS" ibareli olduğu, davacının marka tescil başvurusunun asıl unsurlarından birisini de "OPPS" ibaresinin oluşturduğu, esasen davacının "OZMO" ibareli pek çok seri markasının bulunduğu, işbu başvurusu ile "OPPS" ibaresini de adına marka olarak tescil ettirmek istediği, dolayısıyla tarafların markaları arasında asıl ibareler yönünden 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında benzerlik bulunduğu, tarafların markalarının kapsamlarının da 29, 30 ve 32. sınıflarda aynı mallardan oluştuğu, sonuçta mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Karar Etiketleri
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog