Esas No
E. 2018/7213
Karar No
K. 2020/2322
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

11. Ceza Dairesi

E. 2018/7213 K. 2020/2322 T.
Karar Sonucu ONANMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/7213, K. 2020/2322, T. 10.03.2020
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2018/7213
Karar No
2020/2322
Karar Tarihi
10.03.2020
Dava Türü
Ceza
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Karar Sonucu
ONANMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

11. Ceza Dairesi         2018/7213 E.  ,  2020/2322 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Sahte fatura kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı, sahte fatura düzenleyicisi oldukları belirtilen ... Tekstil, ... Ambalaj ve ... Tekstil isimli firmaların yetkilileri hakkında, düzenlemiş oldukları tüm faturaların sahte olduğu yönünde vergi tekniği raporlarının bulunduğu ve raporların dosya arasına konulduğu, şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı ve davaların derdest olduğu, alınan bilirkişi raporuna göre, sanığın banka hesap hareketlerinde suça konu faturalarda belirtilen emtialara ilişkin mal aldığı firmalara ödeme yaptığına dair bir kaydın bulunmadığı, sanığın savunması ve dosya kapsamına göre, söz konusu faturalardaki alışlara ilişkin ödeme belgeleri ile taşıma ve sevk irsaliyelerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, Mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre 25/01/2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 olarak yanlış yazılmasının Mahkemesince düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere göre; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa, uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog