3. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Hırsızlık suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141, 143 ve 62. maddeleri uyarınca (iki kez) 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli ve 2014/35 Esas, 2014/717 Karar sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.04.2018 tarihli ve 2016/16341 Esas, 2018/6213 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, bu kez sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ve 2018/425 Esas, 2019/567 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 31.12.2019 tarihli ve 2019/16450 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2020 tarihli ve 2020/22557 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hırsızlık suçundan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli ve 2014/35 Esas, 2014/717 sayılı kararı ile sanık hakkında (iki kez) 11 ay 20 gün hapis cezası verildiği, sanığın kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.04.2018 tarihli ve 2016/16341 Esas, 2018/6213 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği ve bozma sonrası aynı Mahkemede yapılan yargılama sonucunda bozmaya uyularak sanığın 1 yıl 15 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sadece sanığın temyiz yoluna gitmiş bulunması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 307/4. maddesindeki aleyhe bozma yasağı düzenlemesi gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’ün hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli ve 2014/35 Esas, 2014/717 Karar sayılı kararlarının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.04.2018 tarihli ve 2016/16341 Esas, 2018/6213 Karar sayılı bozma kararı ile bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ve 2018/425 Esas, 2019/567 Karar sayılı kararlarına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 31.01.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 30.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.