17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.İddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanık aleyhine başlatılan takip sırasında haczedilen aracın ruhsatı üzerine 02.04.2010 tarihinde rehin şerhi konulduğu ve rehin sözleşmesi nedeniyle yapılan teslimin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289. maddesinde belirtilen “Resmen teslim olunan mal" kapsamında kalmadığı, bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı biçimde yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi;

2.Temel cezadan indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK’nun 289/1-2.cümle yerine 298/1 (son cümle) olarak gösterilmesi ve hapis cezası "1 ay 15 gün" olarak tayin edildikten sonra, hükmün (a) başlıklı maddesinde yanlışlıkla "1 yıl 15 ay süreli hürriyeti bağlayıcı ceza" olarak gösterilmesi,

3.Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.