8. Hukuk Dairesi

Davacı vekili, davacının maliki bulunduğu 792 parsel sayılı taşınmazın güney sınırında bir kısmın davalı tarafından kendi taşınmazına katılmak suretiyle kullanıldığını açıklayarak davalının elatmasının önlenmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davalı ve davacının taşınmazlarının birbirine komşu parseller olduğunu, davalının taşınmazını uzun yıllardır aynı şekliyle kullandığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; yapılan keşif sonrası rapor sunan bilirkişilerden alınan ilk raporda her ne kadar bilirkişiler "Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne iletilerek ihale süreci başlamıştır. Dava dosyasının 3402 sayılı Yasa'nın 22-A maddesine göre başlatılacak çalışmalara kadar bekletilmesi halinde; ... Mahallesinde 22-A çalışmaları ile köye (mahalleye) ait tüm parsellerin ölçülmesi ve parsellerin tersimatlarının yapılması 1954 yılında yapılan kadastro çalışmalarında yapılan hataların tespiti ve çözüme yönelik seçenekler ortaya çıkması ile yeniden teknik bilirkişi değerlendirmesi yapılması halinde sağlıklı bir rapor oluşturulmasının mümkün olabileceğini raporlamıştır. " şeklinde rapor sunmuşsalar da, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre mevcut duruma göre elatmanın olup olmadığının tespiti gerekeceğinden daha önceden rapor sunan bilirkişilerden mevcut duruma göre elatmanın olup olmadığı hususunda ek rapor istenmiş, bilirkişilerin vermiş oldukları ek raporda davacının arazisine davalının müdahalesinin olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Keşif sonucu bilirkişilercede belirlenen tersimat hatası yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca işlem yapılması için davacı tarafça Kadastro Müdürlüğüne başvurulmuş ve davacı taraf bu durumun bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece yazılı gerekçeyle talep ve dava reddedilmiş ise de somut olayda taşınmazlar arasında ortak sınırdaki tersimat hatasının varlığı ve düzeltilmesinin eldeki davayı etkileyeceği tartışmasızdır. Mahkemece davacının yaptığı başvurunun sonucu bekletici mesele yapılıp, ondan sonra belirlenecek olgu gözetilerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.