Esas No
E. 2017/8538
Karar No
K. 2020/4246
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

11. Ceza Dairesi

E. 2017/8538 K. 2020/4246 T.
Karar Sonucu BOZULMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/8538, K. 2020/4246, T. 08.07.2020
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2017/8538
Karar No
2020/4246
Karar Tarihi
08.07.2020
Dava Türü
Ceza
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

11. Ceza Dairesi         2017/8538 E.  ,  2020/4246 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Defter ve belge gizleme, sahte fatura kullanma
HÜKÜM: Sanık ... hakkında Defter ve belge gizleme suçundan; beraat

Sanıklar ... ve ... haklarında ; Düşme

Defter ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, sanığa ibraz için verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olduğu cihetle; sanığa 28.10.2008 tarihinde tebligat yapıldığı gözetildiğinde 13.11.2008 olan suç tarihinin karar başlığında 2008 olarak eksik yazılması isabetsizliğinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1.2003 takvim yılında işlenen “sahte belge kullanma” fiili ile ilgili olarak sanıklar hakkında verilen zamanaşımı sebebiyle düşme hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçların 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 765 sayılı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme” fiili ile ilgili verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "defter ve belge gizleme" suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla suçunun Kanun‟daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın ilk savunmasının alındığı 23.03.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog